خبرگزاری هرمیزان – گروه استانها – راضیه سالاری: اگر بخواهیم ۱۳ آبان را نه به عنوان یک لیست از وقایع بلکه به عنوان یک زنجیره منطقی بخوانیم، سه حلقه در آن دیده میشود که هر کدام حلقه بعدی را ساخته است: حلقه اول؛ وقتی قانون مصونیت آورد. سال ۱۳۴۳ کاپیتولاسیون نه یک توافق دیپلماتیک بلکه یک اعتراف بود، اعتراف به اینکه در ایران یک آمریکایی میتواند بالاتر از قانون ایرانی بایستد. اعتراض امام خمینی (ره) به این قانون اولین ترک در دیوار سلطه بود، ترکی که به تبعید انجامید اما خاموش نشد. حلقه دوم؛ وقتی نوجوانها تاریخ را جلو بردند. سال ۱۳۵۷ دانشآموزان در خیابانهای تهران چیزی را فریاد زدند که امروز در جان دانش آموزان این کشور نهادینه شده است اینکه پرسش از قدرت حق است. گلولههایی که آن روز شلیک شد، نه یک اعتراض بلکه یک نسل را از میان برداشت، نسلی که بعدها خودش تاریخساز شد. حلقه سوم؛ وقتی سفارت نقاب انداخت. سال ۱۳۵۸ دانشجویان پیرو خط امام سفارت آمریکا را نه به عنوان یک مکان دیپلماتیک بلکه به عنوان یک اتاق فکر علیه انقلاب تسخیر کردند. اسناد لانه جاسوسی بعدها ثابت کرد که آن سفارتخانه بیش از آنکه محل گفتوگو باشد، محل طراحی بود. امام خمینی (ره) این رویداد را «انقلاب دوم» نامید، نه به خاطر تسخیر یک ساختمان بلکه به خاطر تسخیر یک تصور؛ تصور اینکه ایران بدون اجازه آمریکا نمیتواند تصمیم بگیرد. چرا این سه حلقه مهم است؟ چون نشان میدهد ۱۳ آبان یک روز نیست، یک منطق است. منطقی که میگوید سلطه با یک قانون آغاز میشود، با کشتار ادامه مییابد و با نفوذ تثبیت میشود و ملتی که این زنجیره را بشناسد، دیگر فریب ظاهر دیپلماسی را نمیخورد. امام جمعه سیریک: ۱۳ آبان فرصت تربیت نسل استکبارستیز است / مقابله با زورگویان عالم یک وظیفه دینی است